Hallo,
‘Wees eens stil’, ‘Luister naar de stilte’, ‘In de stilte komen de antwoorden’. Je hebt deze zinnen vast en zeker wel eens gehoord. En ik moet je zeggen dat het ook zo is.
Het is alweer een aantal jaar geleden dat ik stilte ben gaan invoeren. Bewust. Ik vond het spannend. Ik was iemand van drukte, van de hele dag muziek aan en van mensen zien en spreken. Ik ben rustig begonnen, met een uurtje. Een uurtje geen radio, geen computer, geen contacten, geen boek of tijdschrift, helemaal niets. En daarna ben ik het gaan opvoeren naar een paar uur, een halve dag, een dag en zelfs een weekend.
In het begin schakelde ik alleen de externe prikkels uit en al vrij vlot daarna schakelde ik ook de interne prikkels uit. Niet nadenken over mijn agenda, niet over wat er vanavond gegeten wordt, niet kijken naar de verjaardag van volgende week… niets van dit alles. Gewoon nu beleven. Nu. Zoals het er is. En als ik in die stilte een mandarijntje at dan proefde ik die ook, als ik buiten in mijn tuin zat dan zag ik de bloemen, hoorde ik de vogeltjes. Bewust. Geen gedachten, in stilte van binnen en van buiten.
Niets doen is ook iets doen. Stil zijn is luisteren naar jezelf.
En ik ontdekte in die uren in stilte hoe mijn innerlijke zich meer en meer ging laten horen. Er kwamen emoties los. Ik hoefde ze niet te benoemen, ik hoefde niet te zoeken naar waar ze vandaan kwamen, ik mocht ze gewoon laten zijn. Ik hoorde mijn wensen en ik voelde waar ik blij van werd, ik merkte hoe ik mijn omgeving door andere ogen ging zien en hoe ik stap voor stap ook de mensen in mijn omgeving anders ging benaderen. Alles hield verband met elkaar. Alles.
Stilte, hoe vaak ben jij echt in de stilte en hoe vaak is jouw hoofd ook echt helemaal stil?
Hoeveel tijd per week ben je in stilte?
Uiteraard is het niet zo dat je nu als antwoord roept ‘0 uur!’ en dat je door gaat naar de volgende weekopdracht, het gaat er om dat je deze week bewust stiltemomenten gaat inzetten en dat je voor jezelf monitort hoeveel tijd dat per week is én kan gaan worden. Ongeacht of je dat al doet of nog nooit gedaan hebt.
En dat hoeft niet meteen uren en uren te zijn, maar probeer net als ik eens te starten met een kort moment; een half uurtje, of een uur en ga het rustig uitbouwen. Ga ervaren. Eerst de externe prikkels uit en daarna ook de interne prikkels uit. Oefenen, ervaren wat het doet. En als je na een halve dag gillend aan de telefoon hangt met een vriend of vriendin omdat je een stem van iemand anders wil horen en echt behoefte hebt aan praten… dat had ik ook. Echt. Dus rustig starten en het laten zijn zoals het is.
Je kan bij deze opdracht mijn vragen en jouw antwoorden van week 2 en 3 prima meenemen.
2. Hoe zien jouw dagen en week eruit?
3. Wanneer vind je dat je het niet goed doet?
Wat je wel en niet doet in de stilte en waar je bent op die momenten is aan jou. Ik neem geregeld wel pen en papier of een word.doc op de computer erbij. Dan moet ik wel opletten dat ik geen plannen voor morgen ga opschrijven, of toch ga schakelen naar internet om even op social media te kijken. Dus of dat in het begin een goed idee is, dat weet ik niet.
Ik schrijf in die tijd wat me bezighoudt. Ik filosofeer wat met mezelf, waarom dit en dat en zus en zo.
Andere keren lig ik op de bank of zit ik op een stoel, heb ik een kleimasker op mijn gezicht, sta ik in de tuin van de natuur te genieten of ben ik aan het kokkerellen.
Jij mag bepalen wat je wel en niet doet in die stilte, als het maar stil is… als je maar zoveel mogelijk dicht bij jezelf kan zijn zonder teveel externe en interne prikkels.
Mij brengt stilte iedere keer weer iets nieuws. Mijn stiltemomenten variëren tussen een kwartier en een hele dag.
Iedere keer weer ingevuld zoals ik het wil. En dat mag jij ook doen. Gun jezelf de stilte, want daarmee leer je jezelf een heel stuk beter kennen!
Ssssssssssssst….. het ga je goed deze week, omarm jezelf in de stilte.
Groet,
Diana
