Hallo,
Moeder, dochter, echtgenote, vriendin, zus, collega, broer, partner, broer, vader. Mensen schuiven voortdurend van de ene in de andere ‘rol’. En het gebeurt met regelmaat dat dit ook zo ervaren wordt; als rol. Als je van het ene moment in het andere stap wordt deze overgang vaak overduidelijk gevoeld. Kom eens thuis – na een ochtend bij een vriendin te zijn geweest – waarbij je dochter direct je aandacht vraagt. Je schakelt dan over van vriendin naar moeder.
En ga je aansluitend naar je werk, dan wordt daar weer beroep op een ander stukje van jou gedaan, namelijk het collega-stukje.
Je kan het als ‘rol’ ervaren of als ‘stukje van jezelf’. Een rol voelt wel vaker wat afstandelijker aan, wat meer aangeleerd, aangemeten. Daardoor gebeurt het ook vaak dat mensen voelen dat ze verder van zichzelf afstaan als ze van de ene in de andere rol stappen. Het gebeurt bijna buiten ze om.
En hoe vaak zie je de vriendin niet als een vrolijke, uitgelaten vrouw, die zodra ze haar moeder-rol instapt de zorgende vrouw wordt, die het huishouden runt en strak de touwtjes in handen houdt.
In hoeverre is die vrouw nu zichzelf? Is ‘de vriendin’ de persoon die ze werkelijk is, of is dat ‘de moeder’? Of is ze beide?
En als je naar jezelf kijkt? Ben jij dezelfde persoon op een feestje van familie als op een feestje van vrienden? En als je daar nee op antwoord; waarom eigenlijk niet? Op welke momenten zie je de verschillen ontstaan?
Het gaat er naar mijn idee om dat je weet wat je doet, wie je bent, wat je zegt, waarom je reageert zoals je doet en dat je jezelf bent. Ongeacht hoe dat ‘jezelf bent’ er voor jou uitziet.
Als ik een kantoordag heb, zit ik aardig wat uren in mijn hoofd. Ik ervaar dat ook zo. Als ik een paar uur aan het schrijven ben of een workshop geef of voor een groep mensen sta, dan voel ik dat weer anders.
Maar de grote lijn van mij is op iedere plek op elk moment hetzelfde. Zodra ik me veilig voel ben ik op alle plekken even adrem, even verlegen, even gul met mijn lach, even behulpzaam en even kritisch. Dat zijn de kenmerken van mij die mijn persoonlijkheid weergeven.
Voor mij is dat een heel fijn gegeven, omdat ik me op geen enkele plek anders voor hoef te doen. De mensen om me heen zien nagenoeg overal dezelfde Diana.
Uiteraard spelen de setting, eerdere ervaringen en de veiligheid wel een belangrijke rol of dit haalbaar is.
Als je overal jezelf kan zijn, geeft dat heel veel ruimte om jezelf verder te ontwikkelen. Een rol spelen voelt als moeite doen om de personage die je hebt gecreëerd te laten voortbestaan. Daar moet over nagedacht worden, en dat betekent dat er aandacht naartoe mag. Zodra je jezelf bent vanuit een soepel innerlijke stroming, dan kost het geen moeite, hoeft er geen aandacht meer naartoe en blijft er ruimte en energie over om te zien wat er nog meer in je leven gebeurt.
Ik wil je vragen om naar jezelf te kijken en jezelf de volgende vraag te stellen:
Hoeveel ‘rollen’ speel jij of uit hoeveel ‘stukjes van jezelf’ besta jij?
Daarbij wil ik je vragen of je wilt opschrijven:
– Welke rollen/stukken dat precies zijn.
– Of het rollen of stukjes van jezelf zijn.
– Welke verschillen je van jezelf ziet als je in een andere rol/stuk bent gestapt.
– Welke kenmerken je van jezelf herkent in iedere rol/stuk.
Benadruk de kenmerken, de algehele lijn die je overal in ziet terugkomen. Jouw kwaliteiten, jouw persoonlijke afdruk op ieder moment van de dag, ongeacht waar of met wie je bent.
Dat is wie je bent, jouw persoonlijkheid.
Neem alle antwoorden mee deze week. Ga ervaren wat het met je doet. Misschien wil je iets veranderen of merk je dat je op een situatie anders reageert dan voorheen. Lees je antwoorden dagelijks door, kijk per moment of je nu nog in een rol zit en of je je eigen persoonlijke kenmerken wel of niet laat zien. Voel wat wel en geen energie kost en kijk of dat anders mag.
Durf vanaf een afstandje naar jezelf te kijken. Wat gebeurt er op welk moment en reageer jij vanuit jezelf of vanuit een rol.
En als je het anders wilt, probeer het dan direct toe te passen in een volgend moment. Blijf per moment alert!
Een intensieve week, inderdaad. Je wandelt van het ene moment in het volgende, van de ene ‘rol’ in de andere, van het ene ‘stukje van jezelf’ naar het andere ‘stukje van jezelf’.
Probeer per dag wat momenten van die dag naar voren te halen en die rustig te bekijken. Wat is er gebeurd, wat deed ik, waarom, wil ik dat zo houden, voelt het bovenal van mezelf, ben ik iemand anders aan het plezieren… en ga zo maar door.
Een mooi vergrootglas op jezelf deze week. Het mag een opstart zijn, het gaat om inzichten, momentjes van herkenning, het hoeft niet meteen helemaal 180 graden anders of 100% perfect.
Het kan pijnlijk zijn, er kunnen oude stukken naar boven komen. Gun jezelf de ruimte om dit te zien, om er aandacht aan te schenken en tegen jezelf te zeggen dat dat nu niet meer hoeft. Jij mag zijn wie je bent, nu op dit moment. Jouw persoonlijkheid doet er toe, laat het maar zien. Je bent niet voor niets jouw leven aan het leven.
Jezelf leren kennen, waarom je dingen doet en zegt, daar gaat het om. Het gaat om jou, helemaal om jou! En dat kost tijd en aandacht. Dus laat de wereld om je heen wat meer los en breng de focus sterker op jezelf. Het is jouw leven, maak die zo fijn mogelijk.
Ik wens je een mooie week toe!
Groet,
Diana
