Week 2
De eerste week zit er op. Je hebt in de afgelopen dagen opgeschreven wat je met dit programma zou willen bereiken. Grote of kleine wensen. Grote of kleine doelen.
Laten we met dit lijstje gaan beginnen. Wellicht heb je één ding opgeschreven, misschien wel twee of meer. Alles is goed.
Lukte het ook om te noteren waarom je die dingen graag zou willen realiseren? Werd je blij van je antwoord, schrok je ervan? En hoe voelen die wensen? Haalbaar, of eindeloos ver weg?
De vragen die ik je deze weken stel, zijn er om je te prikkelen. Ergens van binnen bij jou zitten antwoorden.
Antwoorden op alle vragen die je je zelf kan stellen. Als je weet dat die antwoorden er zijn en je durft jezelf de tijd te gunnen om ze naar boven te laten komen, dan geef je jezelf de ruimte voor inzichten, voor bepaald gedrag, voor reacties, voor beslissingen, voor keuzes en voor groei.
Het gaat erom dat je de focus op jezelf gaat zetten. We zijn geneigd om de wereld om ons heen als kader te gebruiken hoe het hoort. Maar jij hebt te maken met jouw leven en niet met de levens die je anderen ziet leiden. En in hoeverre heb je van andermans levens een reëel beeld? Je ziet niet waar hij of zij in de nachtelijke uren over ligt te piekeren, of hoe ze haar angsten onderdrukt of onzekerheid wegpoetst. Je ziet wat de ander je wil laten zien en je ziet wat jij wilt zien.
Maar het meest belangrijke is dat het er niet toe doet wat die ander doet. Het gaat erom wat jij doet! Jij hebt met jezelf van doen. Iedere dag weer. Jij weet wat jij voelt, wat jij verlangt, wat jij vraagt, wat jij kan en waar jij moeite mee hebt. Je hoeft voor jezelf geen masker op te houden of zaken weg te poetsen. Integendeel zelfs. Hoe meer je jezelf laat zien, hoe eerlijker je naar jezelf toe bent.
Zet jezelf in dat kader, zet jezelf centraal. Durf het maar hardop te zeggen: ‘Het gaat om mij!’ En dat betekent niet dat we met volle vaart tegen de rest van de wereld moeten gaan schoppen, welnee. Juist niet. We hoeven niet te schoppen en te stoeien met die wereld want daar zijn we helemaal niet meer mee bezig. Je zet jezelf centraal en daar mag de aandacht naartoe. De rest mag doen wat ze willen. Dat is niet aan jou.
Dat klinkt misschien egoïstisch maar dat is het niet. Het hoeft ook niet ten koste te gaan van de wereld om je heen. Maar je hebt bij je geboorte je leven gekregen. Waarom zou je dan druk zijn met die van een ander, of die van jezelf verwaarlozen of niet optimaal benutten? Dat is toch zonde?
Ik stel 12 vragen in 12 weken, maar daaromheen stel ik er nog meer, verweven in de teksten die je hier leest. Probeer direct te antwoorden op het moment dat je ze leest. Hoe vaker je antwoordt, hoe meer er bij jou van binnen gaat lostrillen. En wat er lostrilt komt vervolgens naar boven en levert je een eurekamoment op.
We gaan door naar vraag 2.
Hoe zien jouw dagen er deze week uit en hoe ervaar je ze??
Wat je bij deze vraag zou kunnen doen is een klein schrijfblokje in de buurt hebben en van moment tot moment het antwoord noteren. Vanaf nu tot volgende week.
Denk hierbij aan:
– Wat doe je op welk moment?
– Zijn de dagen in jouw beleving vol of leeg?
– Hebben de dagen voor jou de juiste invulling?
– Hoe ervaar je de dagen, waar komt dat door?
– Met wie beleef je je dagen?
– Ben je tevreden met vandaag? En met morgen?
– Hoe ervaar je de activiteiten die je doet?
Je ziet dat het niet alleen maar gaat om de concrete invulling van de activiteiten van de dagen maar ook over de emoties en gevoelens die je ervaart en de mensen die erbij betrokken zijn.
Je zou een dagschema kunnen maken, met bij iedere moment een paar standaard vragen die je beantwoord. Je kan aan het eind van de dag terugkijken en de emoties erbij vermelden. Besef dat alles goed is, dat jij bepaalt hoe je dit alles voor jezelf zichtbaar maakt.
Dit overzichtje ga je vast en zeker verderop in de weken nog eens bekijken, dus besteed er nu je tijd aan, dan heb je er later veel plezier van!
Succes en tot volgende week!
Diana
